Victory vom Terlüner Schloss

Tora haar stamboomnaam is Victory vom Terlüner Schloss. Ze is op 9 april 2006 geboren en vanaf het allereerste moment dat ze bij ons binnenkwam, wist ik dat wij heel blij van en met elkaar zouden worden. En tot op de dag van vandaag is dat ook echt zo.

.

Hondentraining

Toen Tora een week of 12 was zijn we begonnen met puppycursussen te volgen en daarna hebben we alle daaropvolgende gehoorzaamheidstrainingen doorlopen. Ze vindt het prachtig om samen met mij te werken. Op het trainingsveld kan ze een houding aannemen die volledig is gericht op mij. Ze wil dan dolgraag het ene kunstje na het andere doen. De oefeningen moeten echter wel aan een aantal eisen voldoen. Zo moeten ze voldoende afwisselend zijn, elkaar vrij vlot volgen en het liefst wat ingewikkeld zijn, want zodra het haar te makkelijk wordt haakt ze af. Dan is ze in gedachten ergens anders waar het wel spannend is. Dat is ook de reden dat we uiteindelijk met GG3 zijn gestopt. Tora snapte niet waarom ze nu alwéér moest laten zien of ze ‘vooruit vak’ wel kon. “Ik heb het in GG2 ook al laten zien en net nòg eens, ik doe het niet nog een keer. Weet je wat; ik ga hier wel liggen, als je iets beters hebt verzonnen dan hoor ik het wel hè!”

Dat was het moment dat we de overstap naar behendigheid hebben gemaakt. Op aandringen van een instructeur, dat wel. Want ik zag de lol helemaal niet van die hindernissen en springplanken. Ik dacht dat mijn hond dat echt niet grappig zou vinden. Maar mooi dat ik er naast zat! Mijn instructeur had heel goed ingeschat dat Tora het geweldig zou vinden. Vanaf dat moment is Tora weer helemaal in haar element als we op zaterdagochtend op de akker staan. Het gebeurt ook niet zelden dat ze aanwijzingen van en voor een ander ter harte neemt en vanuit de wachtrij even snel een paar hindernissen neemt.

.

Samen er op uit

Een andere hobby van ons samen is wandelen. Zodra de rugtas en de bergschoenen gepakt worden is ze niet meer te houden. Onderweg loopt ze altijd voorop, ook al kent ze de weg niet en heeft ze er geen flauw benul van welke kant we eigenlijk op gaan. Het maakt haar ook niets uit, zo lang we maar lekker lopen. We wandelen natuurlijk veel in Nederland, maar ook in Zweden zijn we regelmatig te vinden. Het lopen daar zorgt voor nog een extra dimensie. De geuren van elanden, beren en wolven zorgen ervoor dat ze dichter bij mij blijft, want stiekem vindt ze dat best wel heel spannend. En de pauzes zijn een feestje op zich. ’s Winters zoekt ze een plekje pal in de zon en gaat ze languit in de sneeuw liggen zonnen en ’s zomers scharrelt ze een heel maaltje bosbessen bij elkaar om daarna in een beekje afkoeling te zoeken.

.

De huishond

Thuis is ze heel makkelijk. Ze zou de hele dag buiten kunnen zijn als ze zou willen, maar eigenlijk is ze altijd bij mij. Waar ik ook ben, Tora is daar ook. Soms denk ik wel eens "joh ga lekker naar buiten meid, het is hartstikke lekker weer en ik ben maar suf met de was bezig" of iets dergelijks. Maar nee, Tora blijft bij mij. En wat ik dan wel weer heel knap vind: ze loopt bijna nooit in de weg, ook al staat ze overal met haar neus boven op.

Het huis en het erf worden ook goed bewaakt en beschermd door haar. Als er iemand het erf opkomt, word ik direct gewaarschuwd door Tora en die persoon zelf krijgt luid en duidelijk te horen dat hier een echte hond woont. Maar als ik uiteindelijk aangeef dat het "goed volk" is dan moet diegene eerst nog door de ballotage van Tora heen. Als een blad aan de boom verandert ze van verwoede blafhond in een vrolijke en speelse viervoeter. Zo snel ze kan zoekt ze het leukste speelgoedje die ze op dat moment heeft en wordt het bezoek vriendelijk, doch resoluut uitgedaagd om samen met haar te spelen.

stamboom | keurrapport 1 | keurrapport 2 | keurrapport 3 | keurrapport 4 | keurrapport 5